Chile 2010 part 1

Santiago
Door: Kim
Zo, nadat we Anneke en Els op het vliegtuig hadden gezet, hebben we de bus terug naar het centrum genomen. En ik weet niet wat er aan de hand was, maar mannen keken de hele tijd naar me en zeiden dingen als “Nice legs”, hermosa eres (wat ben je mooi) en fluiten en toeteren! Suus zei dat het kwam doordat ik mijn bijna-jurkje-shirt aanhad . Maar de volgende dag had ik een ¾ broek aan en floten ze ook naar ons, dus daar lag het toch niet aan. Chilenen zijn gewoon zo, en dat waren we niet meer gewend sinds Cuba denk ik.
Maar ok, terwijl we terugliepen naar het hostel, kon je goed zien wat voor impact de aardbeving heeft gehad op oude gebouwen, zoals kerken. Stukken afgebrokkeld en scheuren in muren en alles afgezet met een lint met Peligro (gevaar) erop. We hebben lekker inkopen gedaan en gekookt. Alvaro, een chileen die ik nog kende uit Barcelona, zou ook komen eten.
Maar hij kwam een uur te laat en inmiddels hadden Suus en ik al gegeten en een wijntje soldaat gemaakt . Dus uiteindelijk heb ik voor de vorm nog wat wijn met hem gedronken en ben ik met hem uitgegaan. Suus was moe en ging liever slapen. We zijn naar een Salsoteca gegaan, een discotheek waar ze salsa dansen en dat was superleuk!
De volgende dag was ik brak en Suus wakker. We zijn een beetje in een park gaan hangen en die middag zouden we met Alvaro naar een museum gaan, of eigenlijk een tijdelijke tentoonstelling in La Moneda, het regeringsgebouw. Het ging over China, de Han dynastie en het terracotta leger. Interessant! ’s Avonds hebben we lekker een broodje gemaakt en toen Suus door Javier, de architect, werd versierd ;), ben ik gaan slapen. (suus: even voor de goede orde, het is hem natuurlijk niet gelukt) Die volgende morgen was ik eindelijk wat meer uitgeslapen en zijn we naar de wijk Bellavista gegaan. Hier was ik ook uitgeweest met Alvaro. Hele leuke wijk! Met allemaal kleine designerwinkeltjes en toffe graffiti. Hier hebben we lekker gelunched en zijn we het Mariabeeld op de Cerro San Cristobal gaan bekijken. Supermooi uitzicht heb je hier over Santiago. Je gaat met een steil treintje (Funicular) naar boven en gelukkig ook weer naar beneden.
‘s Avonds kwamen we pas terug en hebben we onszelf op een pizza getrakteerd in een leuk tentje in onze wijk, Barrio Brasil -> erg leuke studentenbuurt!
Op onze laatste dag in Santiago hebben we Alejandra ontmoet, zij is een vriendin uit Rotterdam en van origine chileens. Superleuk! We hebben koffie gedronken in haar oude huis, wat tegenwoordig een Starbucks Coffee is .

Valdivia
Door: suus
Vroeg in de morgen kwamen we aan op een heel koud busstation en werden we aangesproken door een vrouw met veel te veel make-up en opvallend gepermanent blond haar. We hadden nog geen idee waar we zouden slapen, alles was duur in het luxueuze Valdivia, dus vertrokken we met de vrouw naar haar Bed&Breakfast vlakbij het busstation. Onze ‘dorm’ bevond zich in een schuurtje in de achtertuin, een typisch sterkstaaltje hobbyhok van een Chileen. Na een douche en een bezoekje aan de superdeluxe trendy supermarkt Unimarc later namen we een taxi naar het huis van mijn oudtante Moppie. We hadden haar in Santiago van onze komst op de hoogte gesteld, maar ze begreep niet veel van mijn uitleg dat ik de kleindochter van en zei de … van.. Hoe dan ook. We zijn familie!  We stapten bij het tweede hek uit, we waren in the middle of nowhere en de taxi was niet gebouwd voor boerenterrein. We maakten een wandeling door het weiland vol met koeien en schapen, negeerden de waakhonden waar we al voor gewaarschuwd waren en werden begroet door de buurman. Hij was op de hoogte van onze komst en bracht ons naar een houten pippi langkous huis met daarvoor een gigantische kastanje boom, gelegen aan een prachtig meer. Moppie stond al lachend bij het hek ons op te wachten en was helemaal verbaasd om ons te zien. Haar nederlands was echt wonderbaarlijk goed voor een Chileense en we keken onze ogen uit in en om het huis. Het is net alsof we decennia terug in de tijd gingen, net een museum! We dronken thee bij de openhaard en keken onze ogen uit. De foto’s spreken boekdelen. Ze is al 92 maar heeft ontzettend veel humor en woont fantastisch. We voelden ons wel groentjes, met maar 1/3 van haar leeftijd…. Ze drukte ons op ons hart dat we de volgende keer als we in Chile waren we maar bij haar moesten komen logeren en een bad moesten nemen in het (supercoole) ijzeren bad op pootjes! (prinsessenspul) Na een paar uurtjes gaf een van haar zoons ons een lift naar de weg waar we een bus pakten naar Niebla, we wilden de oceaan zien en meer van de omgeving.

Niebla
Door: Kim
Aangekomen in Niebla, stonden we opeens weer aan de zee. We waren (bijna) vergeten hoe we de zee gemist hebben, het geluid en de wind. Ik had als tip gekregen dat we naar het Fort moesten van Niebla. Helaas was ook dit fort, net als vele musea in Santiago, gesloten vanwege de aardbeving. Dus zijn we er een beetje omheen gelopen, en probeerde ik de muur omhoog te klimmen. En uiteindelijk vond ik een doorgang . Dus wij toch illegaal in het fort geweest en dat was supermooi! Mooie vuurtoren en uitzicht op een bijna ondergaande zon. Na hier een tijdje te hebben rondgehangen kwamen we erachter dat er bewegingsdetectoren stonden en toen waren we opeens heel snel weg. We hebben op de terugweg weer de bus genomen en bijna waren we weer in een geblindeerd busje gestapt, met 2 mannen erin die ons een lift wilden geven naar Valdivia (zie Viñales, Cuba ;)). Toevallig hadden we het er net nog over gehad en ik was bijna serieus weer ingestapt! Gelukkig is Suus er ook nog die in deze cruciale momenten haar hoofd er wel bij heeft (dank je, Suus!).
De volgende dag hebben we de bus genomen naar Barlioche in Argentinie, via Osurno, wat een supermooie route was!