dinsdag 29 juni 2010
Buenos Aires 2010 – deel 2
We just can't get enough of it
Door: Suus
We vlogen vroeg vanuit Sao Paolo via Montevideo (uruguay) naar Buenos Aires. Daar aangekomen bleek dat het slot en de ritssluiting van mijn backpackhoes miste, waardoor we een reclamatie moesten indienen. Het duurde dus iets langer. We namen een taxi naar het hostel, Art Factory in de wijk San Telmo. Vervolgens vertrokken we meteen naar het busstation Retiro om een ticket te kopen, zodat we dinsdag naar Lima konden vertrekken. Het bleek dat de bussen vertraging hadden, omdat er bij de Chileense grens sneeuw was gevallen en we waarschijnlijk een dag later zouden vertrekken (heel vervelend, nog een dag in B-A, niet dus) We kwamen er via facebook dat onze jarige ‘zoon’ Dustin er helemaal niet zou zijn die dag en hals over kop naar Uruguay vertrokken was. Raar, niets voor hem, om zonder bericht weg te gaan, maar ja. We zijn zelf lekker steak gaan eten en het was weer héérlijk! We zijn op tijd naar bed gegaan, we hadden nog aardig wat slaap in te halen, namelijk. De volgende dag hadden we helemaal volgepropt met van alles waar we de vorige keer niet aan toe zijn gekomen kwamen na een dag metro’en, lopen, kijken, fotograferen, shoppen en ideeën opdoen weer helemaal voldaan terug in het hostel. Het bleek dat Dustin al wel terug was (en ook een nooit aangekomen mailtje had gestuurd), maar ons niet kon bereiken en hij kwam een hapje eten en later kwam zijn vriend, Raymond ook nog langs. We zijn met z’n allen naar de Tango les gegaan en ondanks ze dachten dat ze het waanzinnig stom zouden vinden waren ze helemaal stoked. Dustin had zijn eerste dansles ooit (vermoeiend dus) en Raymond, die wat langer in B-A blijft gaat direct 2x in de week lessen volgen! Haha, wat een inspiratie. Na een live optreden van ‘Maldita Milonga’ en een dansoptreden van 2 professionals waren we helemaal voldaan met Tango/Milonga muziek en deden we nog een drankje bij de Puerta Roja, een ‘secret bar’ zonder bordje bij de deur, altijd leuk.
Omdat we vanwege de sneeuw een dagje langer mochten blijven in B-A besloten we een Art-tour te doen met een insider die alles in de wijk zou weten te vinden. Helaas wist hij net zoveel als wij dus het viel een beetje tegen. De galeries hebben vaak toch duurder en saaier werk dan kleine winkeltjes en de underground locaties.. maar goed, we zijn weer wat wijzer. Die avond was er BBQ op het dakterras van het hostal waar we met supergoed gezelschap een hele leuke laatste avond in B-A gehad hebben! De bbq zelf was zo-zo, maar de sfeer en de muziekoptredens nadien waren echt onvergetelijk. Die avond heb ik nog een schetsje op de muur gezet en de volgende ochtend (na een veel te korte nacht, met verre van perfect materiaal, maar wel toestemming van de A-F crew) definitief gezet. Met pijn in ons hart verlieten wij deze keer definitief Buenos Aires naar het busstation waar we 4 veel te lange uren op onze bus moesten wachten (die dus nog meer vertraging had dan de dag die al ingecalculeerd was, zoooooo peruaans… we misten argentinië al terwijl we er nog waren…) De grote oversteek kon beginnen, bijna 3 dagen in een bus naar Peru! Onvoorstelbaar lang, het word ons persoonlijk record bus-zitten en ik hoop dat het ook voor de rest van mijn leven zo blijft. Dustin had overigens besloten met ons mee te reizen naar Peru en bij ons te blijven, GEZELLIG! :)
Door: Suus
We vlogen vroeg vanuit Sao Paolo via Montevideo (uruguay) naar Buenos Aires. Daar aangekomen bleek dat het slot en de ritssluiting van mijn backpackhoes miste, waardoor we een reclamatie moesten indienen. Het duurde dus iets langer. We namen een taxi naar het hostel, Art Factory in de wijk San Telmo. Vervolgens vertrokken we meteen naar het busstation Retiro om een ticket te kopen, zodat we dinsdag naar Lima konden vertrekken. Het bleek dat de bussen vertraging hadden, omdat er bij de Chileense grens sneeuw was gevallen en we waarschijnlijk een dag later zouden vertrekken (heel vervelend, nog een dag in B-A, niet dus) We kwamen er via facebook dat onze jarige ‘zoon’ Dustin er helemaal niet zou zijn die dag en hals over kop naar Uruguay vertrokken was. Raar, niets voor hem, om zonder bericht weg te gaan, maar ja. We zijn zelf lekker steak gaan eten en het was weer héérlijk! We zijn op tijd naar bed gegaan, we hadden nog aardig wat slaap in te halen, namelijk. De volgende dag hadden we helemaal volgepropt met van alles waar we de vorige keer niet aan toe zijn gekomen kwamen na een dag metro’en, lopen, kijken, fotograferen, shoppen en ideeën opdoen weer helemaal voldaan terug in het hostel. Het bleek dat Dustin al wel terug was (en ook een nooit aangekomen mailtje had gestuurd), maar ons niet kon bereiken en hij kwam een hapje eten en later kwam zijn vriend, Raymond ook nog langs. We zijn met z’n allen naar de Tango les gegaan en ondanks ze dachten dat ze het waanzinnig stom zouden vinden waren ze helemaal stoked. Dustin had zijn eerste dansles ooit (vermoeiend dus) en Raymond, die wat langer in B-A blijft gaat direct 2x in de week lessen volgen! Haha, wat een inspiratie. Na een live optreden van ‘Maldita Milonga’ en een dansoptreden van 2 professionals waren we helemaal voldaan met Tango/Milonga muziek en deden we nog een drankje bij de Puerta Roja, een ‘secret bar’ zonder bordje bij de deur, altijd leuk.
Omdat we vanwege de sneeuw een dagje langer mochten blijven in B-A besloten we een Art-tour te doen met een insider die alles in de wijk zou weten te vinden. Helaas wist hij net zoveel als wij dus het viel een beetje tegen. De galeries hebben vaak toch duurder en saaier werk dan kleine winkeltjes en de underground locaties.. maar goed, we zijn weer wat wijzer. Die avond was er BBQ op het dakterras van het hostal waar we met supergoed gezelschap een hele leuke laatste avond in B-A gehad hebben! De bbq zelf was zo-zo, maar de sfeer en de muziekoptredens nadien waren echt onvergetelijk. Die avond heb ik nog een schetsje op de muur gezet en de volgende ochtend (na een veel te korte nacht, met verre van perfect materiaal, maar wel toestemming van de A-F crew) definitief gezet. Met pijn in ons hart verlieten wij deze keer definitief Buenos Aires naar het busstation waar we 4 veel te lange uren op onze bus moesten wachten (die dus nog meer vertraging had dan de dag die al ingecalculeerd was, zoooooo peruaans… we misten argentinië al terwijl we er nog waren…) De grote oversteek kon beginnen, bijna 3 dagen in een bus naar Peru! Onvoorstelbaar lang, het word ons persoonlijk record bus-zitten en ik hoop dat het ook voor de rest van mijn leven zo blijft. Dustin had overigens besloten met ons mee te reizen naar Peru en bij ons te blijven, GEZELLIG! :)
maandag 28 juni 2010
Brasil! lalalalalalalalaaaaa
Iguazu Argentina en Brasil
Door: Suus
We kwamen mid-dag aan met de bus in Puerto Iguazu aan de Argentijnse kant van de wereldberoemde Iguazu watervallen. We kwamen aan in het hostel waar we een reservering gemaakt hadden en troffen een Duits meisje, Dorothee, aan op de kamer die ook net gearriveerd was. We spraken af na een duik in het zwembad (warm) genomen te hebben een kop koffie te drinken en naar de Braziliaanse kant van de watervallen te gaan waar we het mooiste overzicht zouden hebben op de watervallen. Het bleek dat het ruim een maand heel hard geregend heeft in Brazilië en dat de watervallen behoorlijk overstroomd waren. De ‘devils throat’ was gesloten om die reden, wat erg jammer is omdat dit het meest indrukwekkend is van alles…… Bij het Nationale Park aangekomen bleek dat het wel begrijpelijk was dat het gesloten was, wat een water!!!! Het niveau van de rivier was i.p.v. 1,5 meter maarliefst 4 meter hoog! En uit de rivieren kwam voornamelijk roestbruin water met een gigantische kracht naar beneden storten. We werden zeiknat, maar het was zeker de moeite waard. Die avond kookten we wat samen en besloten we de volgende dag naar Argentijnse kant te gaan, waar je dichter bij de watervallen (erbovenop!) kan komen. We besloten de tour en boottocht niet te doen, omdat het erg duur was en de je met de boottocht eigenlijk door het opspattende water niets ziet van de waterval en voornamelijk erg nat wordt. We maakten een wandeling door het park, Kim stond zo’n beetje onder de waterval en werd weer zeiknat, deze keer met opzet. Het was enorm indrukwekkend om het gedonder van de watervallen te horen en die gigantische waterstroom te zien, vele malen indrukwekkender dan de Niagara falls. Maar dat weet je pas als je ze allebei gezien hebt, dus geen zorgen… Jammer dat het water roestbruin was, maar ja, ze staan ook wel eens droog (niet voor te stellen), dus dit was zeker beter! Dezelfde dag vertrokken we met de taxi over de grens en met een nachtbus richting Florianapolis. Verschrikkelijke bus, dúúr!!, weinig comfort, niets te eten en verdomd veel haarspeldbochten, dus te weinig slaap. Blegh.
Garopaba & surfen met Brumell
Door: Kim
En eenmaal aangekomen in Florianapolis zat Brumell met een vriend al een uur te wachten op ons! Brumell heb ik anderhalf jaar geleden ontmoet, toen ik voor het eerst in Brazilië was. Hij woont in Garopaba samen met zijn 2 kids: Brunna (17 jr) en Luca (13jr). Garopaba ligt een uur bij Florianapolis vandaan. Bij hem aangekomen, hebben we eerst lekker gebbqed (lekker!) en verder lekker de rest van de dag gechilled en bijgeslapen. Helaas was de ASP surfwedstrijd net die ochtend afgelopen, anders waren we gaan kijken..
Vrijdag zijn we bij Praia de Ferrugem gaan surfen, lastig weer, surfen na 2 maanden retraite! Na de surf lekker thuis gekookt, een pasta a la kim, en ’s avonds zijn we eerst gaan slapen, voordat we naar de afterparty van de ASP surfchampionship gingen en Mar de Rosa in Praia de Rosa. Die avond kwam Brumell opeens bij ons in bed liggen, ipv beneden op de bank. Dat was wel een ‘beetje raar’, maar we waren zo slaapdronken dat we het eigenlijk niet eens door hadden. Bleek later dat hij al slaapwandelend bij ons was komen liggen, dat hij zich niet meer kon herinneren hoe hij daar terecht was gekomen en dacht dat we een geintje met hem hadden uitgehaald! Hahahaha!!
De week erna ging eigenlijk heel relaxed voorbij, elke dag uitslapen, surfen, relaxen, eten, tv kijken en slapen . Na de eerste dag surfen ging het steeds lekkerder, het is altijd wennen aan een ander board en andere golven, de water temperatuur was wel meteen lekker….gelukkig! En op de 9.0, wat voor ons best groot is, longboard voor de verandering. Naast Praia de Ferrugem hebben we ook gesurfd op Praia de Rosa en Imbituba (heerlijke golven!!), het strand waar de ASP surfwedstrijden waren. Trouwens, ze hebben daar in Garopaba echt een geniale tv zender!! WooHoo heet het, alleen maar surf, snowboarden, skateboarden en muziek!! Er is ook een hele relaxte radiozender van Florianopolis (Floripa in de volksmond), die daar te ontvangen is, met Bossanova en andere relaxte muzieksoorten.
De vrijdag erop kwam er een zuidelijk (lees koud en regenachtig) front aan, dus wij hebben toen onze spullen gepakt en zijn richting Rio gaan rijden. In Curitiba gestopt om te overnachten, mooi appartementje, en de volgende ochtend vroeg weer verder richting Rio.
Riooooo de Janerio
Door: Kim & Suus
Onze eerste ontmoeting met Rio was, dat we door de politie werden aangehouden op de rondweg, vlakbij de slechtste sloppenwijk van Rio, 2 agenten, 1 met een mitrailleur en alles werd nagekeken, alle rugzakken, bizar!! Een controle op drugs. Dit kwam doordat we surfboards op het dak hadden en wij (die blonde gringa’s) in de auto zaten .
We sliepen de eerste nacht bij de moeder van Brumell in Copacabana, wat een grappig mens zeg! 75 jaar en volop Hippie!! Hahahaha! Haar huis heeft allemaal toffe antieke spullen en het is nog steeds een mooie vrouw, maar ze was vroeger echt supermooi. (type fotomodel)
De avond dat we aankwamen bij een goeie kiptent (is kimmisch) gegeten in Copacabana, en lekker cheap ;). Zondag was het echt shit weer, we hebben alle stranden van Rio bekeken voor surf, maar zijn uiteindelijk beland in het CCBB (Centro Cultural Banco do Brasil), een mooi oud gebouw van de bank van Brasil, met een geld tentoonstelling en een moderne kunst tentoonstelling, maar het was niet heel boeiend. Toch leuk, want het MAM, moderne kunst museum, is gesloten tot eind juni. Die avond nog zijn we doorgereden naar Saquarema, waar een vriend van Brumell, Louis, woont. En die heeft daar een mooi huis! We hadden onze eigen appartementje en … een sauna!! Wij zijn dus ook de sauna in geweest, een Turks stoombad. Helaas heeft die sauna me niet kunnen afhelpen van mijn verkoudheid. Al vanaf de eerste dag in Brazilië ben ik superverkouden (suus: allergisch voor Brumell, denk ik ;) ) We hebben bij Cabo Frio gesurfd, dat was leuk en rond de laguna gereden waar allemaal idyllische surfdorpjes liggen in een prachtige omgeving.
Vanaf dinsdag was het beter weer gelukkig, het koufront was voorbij getrokken en nu kwam er alleen nog maar mooi weer aan! Yeah! We hebben de rest van de week bij Eduardo’s moeder, Marcia, geslapen in Ipanema, Eduardo is de Braziliaanse vriend van Jessica, zusje van Suus. Brumell moest onverhoopt terugkeren naar Garopaba, dus dat kwam goed uit. (hij was namelijk niet helemaal ons favoriete reisgezelschap en we kwamen tot de conclusie dat we het samen toch wel veel gezelliger vonden). Bij Marcia konden weer helemaal bijkomen, al was er wel de nodige spraakverwarring zo nu en dan, haar Portugees was onverstaanbaar voor ons.
In Rio de Janeiro hebben we veel graffiti gefotografeerd, hebben we met de oude tram de wijk Santa Teresa bezocht en natuurlijk havaianas gekocht . Na 3 keer proberen is het ons ook eindelijk gelukt om een Favela te bezoeken met Sabine Harmes, zij verzorgt culturele lessen voor de kinderen van de favela, genaamd Atelier Favela, zie ook http://www.atelierfavela.org/ . Rio is echt doordrenkt met favela’s (sloppenwijken), normaal gesproken heb je die alleen in de voorsteden van de stad, maar hier zijn ze verweven met goede buurten zoals Ipanema en Copacabana, wat vrij uniek is, het maakt het ook een stuk gevaarlijker omdat het rondom de Favela’s gevaarlijker is. Voor de ingang van de favela’s staan de bewakers van de favela’s, mannen met pistolen en mitrailleurs, dat is normaal vertelde Sabine ons. Je mag geen foto’s nemen in de favela, het is een op zich staande dictatuur, eigenlijk een ommuurde stad binnen de stad waar verder ook van alles is, de wegen zijn alleen vervangen door betonnen trappen en steile paadjes, er zijn geen auto’s, wel motors. Het was fantastisch om Sabine’s project te bezoeken, de kinderen leren een andere kant van het leven kennen en worden bewust gemaakt van mogelijkheden en keuzes. Zaterdagochtend zijn we dan eindelijk naar Sao Paulo gegaan met de bus…. Rio de Janeiro is niet onze favorite stad, de metro is super, maar alles is er duur, vrij ongezellig en we voelden ons niet helemaal op ons gemak.
Sao Paolo
Door : Kim & Suus
We dachten dat Sao Paulo een stomme stad was, maar we zaten in een superleuk buurtje! Vergelijkbaar met Palermo in Buenos Aires, allemaal leuke restaurantjes, galerietjes en winkeltjes.
En we hadden geluk, precies die dag begon er een 24h durend bandjes/dans/cinema festival! We hebben uiteindelijk 2 jongens gecharterd om met ons mee te gaan naar het centrum en hebben wat toffe muziek gezien, o.a. Rita Lee, Braziliaanse zangeres, beroemd omdat alleen zij optredens geeft in alle gevangenissen van Brazilie, nog een Braziliaanse zanger en een tof Reggae bandje uit Jamaica. Ja was leuk! Alleen was het ook zooo druk! Nog erger dan Koninginnedag met zon in Amsterdam. Juist, zo druk! Suus en ik hebben voor het festival nog wel 2,5h geslapen, maar zijn daarna ‘hup’ zo door naar het vliegveld gegaan, om een vliegtuig naar BA te pakken.
Ja, daar zijn we toch wel een beetje te oud voor, om een nacht door te halen, duurde dan ook wel weer een paar dagen voordat we gerecoverd waren.. ;) hihi.
Door: Suus
We kwamen mid-dag aan met de bus in Puerto Iguazu aan de Argentijnse kant van de wereldberoemde Iguazu watervallen. We kwamen aan in het hostel waar we een reservering gemaakt hadden en troffen een Duits meisje, Dorothee, aan op de kamer die ook net gearriveerd was. We spraken af na een duik in het zwembad (warm) genomen te hebben een kop koffie te drinken en naar de Braziliaanse kant van de watervallen te gaan waar we het mooiste overzicht zouden hebben op de watervallen. Het bleek dat het ruim een maand heel hard geregend heeft in Brazilië en dat de watervallen behoorlijk overstroomd waren. De ‘devils throat’ was gesloten om die reden, wat erg jammer is omdat dit het meest indrukwekkend is van alles…… Bij het Nationale Park aangekomen bleek dat het wel begrijpelijk was dat het gesloten was, wat een water!!!! Het niveau van de rivier was i.p.v. 1,5 meter maarliefst 4 meter hoog! En uit de rivieren kwam voornamelijk roestbruin water met een gigantische kracht naar beneden storten. We werden zeiknat, maar het was zeker de moeite waard. Die avond kookten we wat samen en besloten we de volgende dag naar Argentijnse kant te gaan, waar je dichter bij de watervallen (erbovenop!) kan komen. We besloten de tour en boottocht niet te doen, omdat het erg duur was en de je met de boottocht eigenlijk door het opspattende water niets ziet van de waterval en voornamelijk erg nat wordt. We maakten een wandeling door het park, Kim stond zo’n beetje onder de waterval en werd weer zeiknat, deze keer met opzet. Het was enorm indrukwekkend om het gedonder van de watervallen te horen en die gigantische waterstroom te zien, vele malen indrukwekkender dan de Niagara falls. Maar dat weet je pas als je ze allebei gezien hebt, dus geen zorgen… Jammer dat het water roestbruin was, maar ja, ze staan ook wel eens droog (niet voor te stellen), dus dit was zeker beter! Dezelfde dag vertrokken we met de taxi over de grens en met een nachtbus richting Florianapolis. Verschrikkelijke bus, dúúr!!, weinig comfort, niets te eten en verdomd veel haarspeldbochten, dus te weinig slaap. Blegh.
Garopaba & surfen met Brumell
Door: Kim
En eenmaal aangekomen in Florianapolis zat Brumell met een vriend al een uur te wachten op ons! Brumell heb ik anderhalf jaar geleden ontmoet, toen ik voor het eerst in Brazilië was. Hij woont in Garopaba samen met zijn 2 kids: Brunna (17 jr) en Luca (13jr). Garopaba ligt een uur bij Florianapolis vandaan. Bij hem aangekomen, hebben we eerst lekker gebbqed (lekker!) en verder lekker de rest van de dag gechilled en bijgeslapen. Helaas was de ASP surfwedstrijd net die ochtend afgelopen, anders waren we gaan kijken..
Vrijdag zijn we bij Praia de Ferrugem gaan surfen, lastig weer, surfen na 2 maanden retraite! Na de surf lekker thuis gekookt, een pasta a la kim, en ’s avonds zijn we eerst gaan slapen, voordat we naar de afterparty van de ASP surfchampionship gingen en Mar de Rosa in Praia de Rosa. Die avond kwam Brumell opeens bij ons in bed liggen, ipv beneden op de bank. Dat was wel een ‘beetje raar’, maar we waren zo slaapdronken dat we het eigenlijk niet eens door hadden. Bleek later dat hij al slaapwandelend bij ons was komen liggen, dat hij zich niet meer kon herinneren hoe hij daar terecht was gekomen en dacht dat we een geintje met hem hadden uitgehaald! Hahahaha!!
De week erna ging eigenlijk heel relaxed voorbij, elke dag uitslapen, surfen, relaxen, eten, tv kijken en slapen . Na de eerste dag surfen ging het steeds lekkerder, het is altijd wennen aan een ander board en andere golven, de water temperatuur was wel meteen lekker….gelukkig! En op de 9.0, wat voor ons best groot is, longboard voor de verandering. Naast Praia de Ferrugem hebben we ook gesurfd op Praia de Rosa en Imbituba (heerlijke golven!!), het strand waar de ASP surfwedstrijden waren. Trouwens, ze hebben daar in Garopaba echt een geniale tv zender!! WooHoo heet het, alleen maar surf, snowboarden, skateboarden en muziek!! Er is ook een hele relaxte radiozender van Florianopolis (Floripa in de volksmond), die daar te ontvangen is, met Bossanova en andere relaxte muzieksoorten.
De vrijdag erop kwam er een zuidelijk (lees koud en regenachtig) front aan, dus wij hebben toen onze spullen gepakt en zijn richting Rio gaan rijden. In Curitiba gestopt om te overnachten, mooi appartementje, en de volgende ochtend vroeg weer verder richting Rio.
Riooooo de Janerio
Door: Kim & Suus
Onze eerste ontmoeting met Rio was, dat we door de politie werden aangehouden op de rondweg, vlakbij de slechtste sloppenwijk van Rio, 2 agenten, 1 met een mitrailleur en alles werd nagekeken, alle rugzakken, bizar!! Een controle op drugs. Dit kwam doordat we surfboards op het dak hadden en wij (die blonde gringa’s) in de auto zaten .
We sliepen de eerste nacht bij de moeder van Brumell in Copacabana, wat een grappig mens zeg! 75 jaar en volop Hippie!! Hahahaha! Haar huis heeft allemaal toffe antieke spullen en het is nog steeds een mooie vrouw, maar ze was vroeger echt supermooi. (type fotomodel)
De avond dat we aankwamen bij een goeie kiptent (is kimmisch) gegeten in Copacabana, en lekker cheap ;). Zondag was het echt shit weer, we hebben alle stranden van Rio bekeken voor surf, maar zijn uiteindelijk beland in het CCBB (Centro Cultural Banco do Brasil), een mooi oud gebouw van de bank van Brasil, met een geld tentoonstelling en een moderne kunst tentoonstelling, maar het was niet heel boeiend. Toch leuk, want het MAM, moderne kunst museum, is gesloten tot eind juni. Die avond nog zijn we doorgereden naar Saquarema, waar een vriend van Brumell, Louis, woont. En die heeft daar een mooi huis! We hadden onze eigen appartementje en … een sauna!! Wij zijn dus ook de sauna in geweest, een Turks stoombad. Helaas heeft die sauna me niet kunnen afhelpen van mijn verkoudheid. Al vanaf de eerste dag in Brazilië ben ik superverkouden (suus: allergisch voor Brumell, denk ik ;) ) We hebben bij Cabo Frio gesurfd, dat was leuk en rond de laguna gereden waar allemaal idyllische surfdorpjes liggen in een prachtige omgeving.
Vanaf dinsdag was het beter weer gelukkig, het koufront was voorbij getrokken en nu kwam er alleen nog maar mooi weer aan! Yeah! We hebben de rest van de week bij Eduardo’s moeder, Marcia, geslapen in Ipanema, Eduardo is de Braziliaanse vriend van Jessica, zusje van Suus. Brumell moest onverhoopt terugkeren naar Garopaba, dus dat kwam goed uit. (hij was namelijk niet helemaal ons favoriete reisgezelschap en we kwamen tot de conclusie dat we het samen toch wel veel gezelliger vonden). Bij Marcia konden weer helemaal bijkomen, al was er wel de nodige spraakverwarring zo nu en dan, haar Portugees was onverstaanbaar voor ons.
In Rio de Janeiro hebben we veel graffiti gefotografeerd, hebben we met de oude tram de wijk Santa Teresa bezocht en natuurlijk havaianas gekocht . Na 3 keer proberen is het ons ook eindelijk gelukt om een Favela te bezoeken met Sabine Harmes, zij verzorgt culturele lessen voor de kinderen van de favela, genaamd Atelier Favela, zie ook http://www.atelierfavela.org/ . Rio is echt doordrenkt met favela’s (sloppenwijken), normaal gesproken heb je die alleen in de voorsteden van de stad, maar hier zijn ze verweven met goede buurten zoals Ipanema en Copacabana, wat vrij uniek is, het maakt het ook een stuk gevaarlijker omdat het rondom de Favela’s gevaarlijker is. Voor de ingang van de favela’s staan de bewakers van de favela’s, mannen met pistolen en mitrailleurs, dat is normaal vertelde Sabine ons. Je mag geen foto’s nemen in de favela, het is een op zich staande dictatuur, eigenlijk een ommuurde stad binnen de stad waar verder ook van alles is, de wegen zijn alleen vervangen door betonnen trappen en steile paadjes, er zijn geen auto’s, wel motors. Het was fantastisch om Sabine’s project te bezoeken, de kinderen leren een andere kant van het leven kennen en worden bewust gemaakt van mogelijkheden en keuzes. Zaterdagochtend zijn we dan eindelijk naar Sao Paulo gegaan met de bus…. Rio de Janeiro is niet onze favorite stad, de metro is super, maar alles is er duur, vrij ongezellig en we voelden ons niet helemaal op ons gemak.
Sao Paolo
Door : Kim & Suus
We dachten dat Sao Paulo een stomme stad was, maar we zaten in een superleuk buurtje! Vergelijkbaar met Palermo in Buenos Aires, allemaal leuke restaurantjes, galerietjes en winkeltjes.
En we hadden geluk, precies die dag begon er een 24h durend bandjes/dans/cinema festival! We hebben uiteindelijk 2 jongens gecharterd om met ons mee te gaan naar het centrum en hebben wat toffe muziek gezien, o.a. Rita Lee, Braziliaanse zangeres, beroemd omdat alleen zij optredens geeft in alle gevangenissen van Brazilie, nog een Braziliaanse zanger en een tof Reggae bandje uit Jamaica. Ja was leuk! Alleen was het ook zooo druk! Nog erger dan Koninginnedag met zon in Amsterdam. Juist, zo druk! Suus en ik hebben voor het festival nog wel 2,5h geslapen, maar zijn daarna ‘hup’ zo door naar het vliegveld gegaan, om een vliegtuig naar BA te pakken.
Ja, daar zijn we toch wel een beetje te oud voor, om een nacht door te halen, duurde dan ook wel weer een paar dagen voordat we gerecoverd waren.. ;) hihi.
Abonneren op:
Posts (Atom)
